Vær ikke redd Tekst: Trygve Bjerkrheim (1979) Melodi: G. Draugedalen (1979)	Strofe én taler om omvendelsen. I neste strofen møter vi frelsens objektive grunnlag. Og i tredje strofen møter vi Gud som leder og beskytter sitt barn gjennom livet. Bjerkrheim blir ofte kalt for "vårens og håpets dikter". Det er ikke høsten som dominerer hos ham. Høsten er ikke det siste. Også den bærer bud om en evig vår. Dette handler siste strofe om.
Ver ikkje redd! Du har ein Frelsar Som kjøpte deg til Gud med blodet sitt. Kvar ein som kjem, han varmt velkomen helsar. Guds barn du vert. Eit evig liv er ditt.
Ver ikkje redd! Di synd er sona, Di gjeld betalt, og Jesus leid din død. For Kristi skuld du kvila kan, og vona. Han sjølv di rettferd er, og livsens brød.
Ver ikkje redd, for faderhanda Deg verna vil. Den armen fast deg held. Han skal deg losa til du stend på stranda. For Kristi verk i tid og æva gjeld.
Ver ikkje redd for framtidsdagen, for solefallet og di siste stund! Din Frelsar fører deg til livsens-hagen. Der du for evig stend på sikker grunn.